18 Mart 2013 Pazartesi

“Eğer bir yeri seviyorsan orası dünyanın en güzel yeridir… Eğer dünyanın en güzel yerini sevmiyorsan orası dünyanın en güzel yeri değildir.”


Nurullah Ataç 1946 yılında “ben, kedi sevmeyenlerle anlaşamam.” demiş, ben o kadar daraltamadım sevmediğim insanları. Ama şunu söyleyebilirim, yaşadığı yeri sevmeyenlerle, sevmediği gibi orayı kirletenlerle hiç anlaşamam. Oturup çay içsem bile hesaplar Alman usulü olur.



Bu gördüğünüz derenin adı Kirazlıdere, aşağıda gördüğünüz yer ise Kirazlı köyü.


Kirazlıdere, Çanakkale merkeze 63 km uzaklıkta kendine yer bulmuş Marmara denizi kenarındaki küçük bir köydür.

Kirazlıdere köyüne 30 km uzaklıktaki Biga’lı Doğan ailesinin kurduğu Doğtaş Mobilya’yı bilirsiniz ya da en azından bir kere  Doğtaş ya da Kelebek marka bir koltuğa oturmuşsunuzdur. Ailecek Biga’lı olan Doğanlar Holding yukarıda fotoğraflarını gördüğünüz Kirazlıdere köyüne 2 tane kömürle çalışan termik santral kurmak istiyor.

Şundan eminim ki Doğanlar Holding’in kurucusu Hacı Ali Doğan, Çanakkale’de ve Biga’da saygıyla anılıyordur. Ama oğulları için aynı durumun söz konusu olacağını düşünmüyorum tabi eğer iyi hatırlanmak istemiyorlarsa o başka.

Termik santraller kuruldukları bölgenin suyunu, havasını, toprağını kirletirler. Solunum yolu hastalarının sayısını bir anda 2’ye katlarlar, kanserler, ölümler peşi sıra kederler…

Çanakkaleliler bu dertlere düşmek istemediklerini açık açık belirttikleri, Kirazlıdere köyünün yakınındaki Çardak beldesinde bir toplantıya gittim. Toplantıyı Çardaklıyız Biz Derneği düzenledi.



Çardak gençlik spor kulübünün üst katındaki düğün salonunda toplandık. Fotoğraftaki kadınların çokluğuna aldanıp evlenecek bir dilber aradığımı düşünmeyin sakın, ön sıralardaki kadınlar toplantıdaki bütün erkeklerin umudu oldu. Eğer bir yerde kadınlar termik santral istemiyorsa değil Doğanlar Holding, Coca Cola bile oraya termik santral kuramaz. Bakınız: Tuncay Özilhan Gerze’ye ancak misafir olarak gelirsin http://vimeo.com/35501771

Bunu da belirtmeden edemeyeceğim, Çanakkale’nin en sevdiğim yeri Ece Ayhan sokağı. Ne denize uzanan bir sokak olması, ne de üstündeki lezzetli lokantalardan değil, sırf isminden bu sevgim.

Bugün18 Mart. Çanakkale geçildi mi geçilmedi mi? Bu konulara burada girmek istemiyorum ama size Gülten Akın’dan bir parça şiirle veda ediyorum.

En ağır sınavdan en saf olan geçer
Öder, geçer.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder